Het is inmiddels bijna 3,5 jaar geleden dat stichting SON in razendsnel tempo werd opgericht. We hadden onze hoop gevestigd op crowdfunding, zodat mijn man Ivo Visser in Seattle een CAR-T cel behandeling kon ondergaan. In Nederland was hij uitbehandeld. Hij was 34 jaar, we waren net een jaar getrouwd en hadden een zoontje van 6 maanden. We waren ervan overtuigd dat ergens in de wereld een oplossing moest zijn. We hadden hoop voor zijn toekomst en die van anderen in dezelfde situatie. Met de oprichting van de stichting wilden we Ivo, maar ook al die anderen helpen.

Alhoewel de behandeling zeer succesvol leek, is Ivo tot ons grote verdriet in december 2019 overleden. We hebben nog twee hele mooie bijzondere jaren met elkaar gehad. Twee jaren van experimentele behandelingen, teleurstellingen, maar ook genietend van het gewoon samen zijn, leuke dingen doen, stilstaan bij de mooie momenten en zoveel meer.

En nu is het toch tijd om Stichting SON achter me te laten. Een project van mij én Ivo en familie en vrienden die ons daarbij hielpen. Het team is niet meer compleet. 

Het mooie was dat we nog een flink bedrag op onze rekening hadden staan. Ivo droeg het Amsterdam UMC en het team dat hem vanaf thuiskomst uit Seattle heeft bijgestaan een warm hart toe. Ik weet zeker dat het geld bij hen goed besteed is en we hadden geen beter passend project kunnen vinden. Het Amsterdam UMC gaat onderzoeken hoe het kan dat de CAR-T cel behandeling bij sommige patiënten niet aanslaat. Ook te lezen in hun nieuwsbrief.

Met deze donatie sluiten we de stichting af. Ik wil iedereen nogmaals bedanken, vanuit de grond van mijn hart, vanuit mijn tenen, voor alle donaties, lieve berichtjes, steunbetuigingen en betrokkenheid. Het is echt een overweldigend en bijzonder avontuur geweest. De afloop hadden we anders gewenst, maar ik ben trots op wat we samen bereikt hebben. 

Veel liefs, Anne-Marij